recent posts...

Friday, April 20, 2007

பளீர்னு அரஞ்சுட்டானேய்யா (One Bedroom flat)...

ஈமெயிலில் வந்தது:

ஹ்ம்.. இப்படியெல்லாம் ஆகக்கூடாது யாருக்கும் :(

நம்ம "எலே திரும்பி வருவியா மாட்டியா சர்வே பாத்து, வாக்கலன்னா வாக்கிடுங்க".

இனி கதைய படிங்க:

ONE BEDROOM FLAT... WRITTEN BY AN INDIAN SOFTWARE *ENGINEER *
*
As the dream of most parents I had acquired a degree in Software
Engineer and joined a company based in USA , the land of braves and
opportunity.
When I arrived in the USA , it was as if a dream had come true.

Here at last I was in the place where I want to be. I decided I would be
staying in this country for about Five years in which time I would have
earned enough money to settle down in India .

My father was a government not employee and after his retirement, the only
asset he could acquire was a decent one bedroom flat.

I wanted to do some thing more than him. I started feeling homesick and
lonely as the time passed. I used to call home and speak to my parents
every week using cheap international phone cards. Two years passed, two
years of Burgers at McDonald's and pizzas and discos and 2 years
watching the foreign exchange rate getting happy whenever the Rupee
value went down.

Finally I decided to get married. Told my parents that I have only 10
days of holidays and everything must be done within these 10 days. I got
my ticket booked in the cheapest flight. Was jubilant and was actually
enjoying hopping for gifts for all my friends back home. If I miss
anyone then there will be talks. After reaching home I spent home one
week going through all the photographs of girls and as the time was
getting shorter I was forced to select one candidate.

In-laws told me, to my surprise, that I would have to get married in
2-3
days, as I will not get anymore holidays. After the marriage, it was
time to return to USA , after giving some money to my parents and telling
the neighbors to look after them, we returned to USA .

My wife enjoyed this country for about two months and then she started
feeling lonely. The frequency of calling India increased to twice in a
week sometimes 3 times a week. Our savings started diminishing.
After two more
years we started to have kids. Two lovely kids, a boy and a girl, were
gifted to us by the almighty. Every time I spoke to my parents, they
asked me to come to India so that they can see their grand-children.

Every year I decide to go to India . But part work part monetary
conditions prevented it. Years went by and visiting India was a distant
dream. Then suddenly one day I got a message that my parents were
seriously sick. I tried but I couldn't get any holidays and thus could
not go to India . The next message I got was my parents had passed away
and as there was no one to do the last rights the society members had
done whatever they could. I was depressed. My parents had passed away
without seeing their grand children.

After couple more years passed away, much to my children's dislike and
my wife's joy we returned to India to settle down. I started to look for
a suitable property, but to my dismay my savings were short and the
property prices had gone up during all these years. I had to return to
the USA .

My wife refused to come back with me and my children refused to stay in
India. My 2 children and I returned to USA after promising my wife I
would be back for good after two years.

Time passed by, my daughter decided to get married to an American and my
son was happy living in USA . I decided that had enough and wound-up
every thing and returned to India . I had just enough money to buy a
decent 02 bedroom flat in a well-developed locality.

Now I am 60 years old and the only time I go out of the flat is for the
routine visit to the nearby temple. My faithful wife has also left me
and gone to the holy abode.

Sometimes I wondered was it worth all this? My father, even after
staying in India , had a house to his name and I too have the same
nothing more.
**
I lost my parents and children for just ONE EXTRA BEDROOM. **

Looking out from the window I see a lot of children dancing.
This damned cable TV has spoiled our new generation and these children
are losing their values and culture because of it. I get occasional
cards from my children asking I am alright. Well at least they remember
me.

Now perhaps after I die it will be the neighbors again who will be
performing my last rights, God Bless them. ** But the question still
remains 'was all this worth it?'
I am still searching for an answer................!!!!*

பி.கு: ஆயர்பாடி மாளிகையில் இராமனாதன், நானு, வல்லிசிம்ஹன் பாடினது இங்கே.

ஷைலஜா பாட்டுக்குப் பாட்டுல பாடின 'எண்ணப் பறவை' பாட்ட கேளுங்க. அடுத்ததா செந்தழல் ரவி பாடணும். பதிவர் சந்திப்பின் போது யாராவது, அவர 'த','தா','ஆ' ல ஒரு பாட்டு பாடி லைவ் ரெகார்டிங் பண்ணி அனுப்புங்க. டிமிக்கி குடுத்துக்கினே இருக்காரு. அடுத்தது நான் பாடணும்.

கடவுள் உள்ளமே கருணை வெள்ளமே பாட ஆள் கெடைக்கல. யாராவது முயற்ச்சி பண்ணுங்க.

எனக்கு பிடித்த படங்கள் வரிசைல உங்களுக்கு பிடிச்சதும் ஏத்துங்க.

.

3 comments:

மணிகண்டன் said...

நெஜமாவே பளீர்னு முகத்தில அறையற மாதிரி இருக்குங்க சர்வேசன். பகிர்ந்து கொண்டதற்கு நன்றி.

உண்மைய சொல்லனும்னா பணத்தை தேடி நாம எவ்வளவோ விஷயங்களை தொலைச்சிட்டு நிக்கறோம். அப்ப எதுக்கு இங்கே இருக்க திரும்பி போக வேண்டியது தானன்னு கேக்கறீங்களா? ஒரு வருஷம் இங்கே இருந்து சம்பாதிச்சுட்டு இந்தியாவுக்கு போயிடனும்னு திட்டத்தோட வந்த நெறைய பேருல நானும் ஒருத்தன் தான். அந்த திரும்பி போற வருஷம் எப்ப வரும்னு தான் தெரியலை. நம்ம வரவுக்கு ஏற்ப செலவும் அதிகமாகறது இதுக்கு ஒரு காரணம்னு நினைக்கிறேன். திரும்பி போக மனசு ஏங்கினாலும், பொருளாதார நிர்பந்தங்கள் நம்மளை கட்டிப் போட்டுடுது. ஒருவருஷம் பணம் சேர்த்து வீடு வாங்கிடனும்னு ப்ளான் போடுவோம். அந்த வருஷம் முடியறப்ப இருக்க வீட்டு விலைய பார்த்தா இன்னொரு வருஷம் சம்பாதிச்சா தான் வாங்க முடியும்கற மாதிரி ஆயிடும். இப்படியே கண்ணாமூச்சி ஆட்டம் தொடருது. சொந்தபந்தம் ஆசாபாசம் எல்லாம் ஒரு ரிலையன்ஸ் காலிங் கார்ட்ல முடிஞ்சு போயிடறது சோகமான விஷயம் தான்.

SurveySan said...

மணிகண்டன்,

//சொந்தபந்தம் ஆசாபாசம் எல்லாம் ஒரு ரிலையன்ஸ் காலிங் கார்ட்ல முடிஞ்சு போயிடறது சோகமான விஷயம் தான். //

மிகச் சரி. :)

இந்த ஆட்டத்துக்கு கூடிய விரைவில் முடிவு கட்டணும்.
சிலருக்கு, வெளிநாடுகளில் கிடைக்கும் சௌகர்ய வாழ்க்கை பிடிச்சதால இருப்பாங்க. அவங்க மேல தப்புல்ல.

ஆனால், என்னைப் போல் பலர், இந்த சௌகர்யத்துக்காக இங்க இருக்கரதுல்ல. எல்லாம் $ செய்யும் மாயை.
சென்னைப்பட்டினம் எவ்ளோ குப்பையா அழுக்கா வசதி குறைந்து இருந்தாலும், கூடிய விரைவில் திரும்பிப் போகத்தான் மனம் அலைபாயுது.

வாழ்க்கைல பாதி, இங்க அங்க அலஞ்சே போச்சு. மிச்ச மீதியாவது, சொந்த ஊர் மண் வாசனையோட கழியணும்.

பாப்போம். எல்லாம் அவன் செயல் :)

YoYo said...

豆豆聊天室 aio交友愛情館 2008真情寫真 2009真情寫真 aa片免費看 捷克論壇 微風論壇 大眾論壇 plus論壇 080視訊聊天室 情色視訊交友90739 美女交友-成人聊天室 色情小說 做愛成人圖片區 豆豆色情聊天室 080豆豆聊天室 小辣妹影音交友網 台中情人聊天室 桃園星願聊天室 高雄網友聊天室 新中台灣聊天室 中部網友聊天室 嘉義之光聊天室 基隆海岸聊天室 中壢網友聊天室 南台灣聊天室 南部聊坊聊天室 台南不夜城聊天室 南部網友聊天室 屏東網友聊天室 台南網友聊天室 屏東聊坊聊天室 雲林網友聊天室 大學生BBS聊天室 網路學院聊天室 屏東夜語聊天室 孤男寡女聊天室 一網情深聊天室 心靈饗宴聊天室 流星花園聊天室 食色男女色情聊天室 真愛宣言交友聊天室 情人皇朝聊天室 上班族成人聊天室 上班族f1影音視訊聊天室 哈雷視訊聊天室 080影音視訊聊天室 38不夜城聊天室 援交聊天室080 080哈啦聊天室 台北已婚聊天室 已婚廣場聊天室 夢幻家族聊天室 摸摸扣扣同學會聊天室 520情色聊天室 QQ成人交友聊天室 免費視訊網愛聊天室 愛情公寓免費聊天室 拉子性愛聊天室 柔情網友聊天室 哈啦影音交友網 哈啦影音視訊聊天室 櫻井莉亞三點全露寫真集 123上班族聊天室 尋夢園上班族聊天室 成人聊天室上班族 080上班族聊天室 6k聊天室 粉紅豆豆聊天室 080豆豆聊天網 新豆豆聊天室 080聊天室 免費音樂試聽 流行音樂試聽 免費aa片試看A片 免費a長片線上看 色情貼影片 免費a長片 本土成人貼圖站 大台灣情色網 台灣男人幫論壇 A圖網 嘟嘟成人電影網 火辣春夢貼圖網 情色貼圖俱樂部 台灣成人電影 絲襪美腿樂園 18美女貼圖區 柔情聊天網 707網愛聊天室聯盟 台北69色情貼圖區 38女孩情色網 台灣映像館 波波成人情色網站 美女成人貼圖區 無碼貼圖力量 色妹妹性愛貼圖區 日本女優貼圖網 日本美少女貼圖區 亞洲風暴情色貼圖網 哈啦聊天室 美少女自拍貼圖 辣妹成人情色網 台北女孩情色網 辣手貼圖情色網 AV無碼女優影片 男女情色寫真貼圖 a片天使俱樂部 萍水相逢遊戲區 平水相逢遊戲區 免費視訊交友90739 免費視訊聊天 辣妹視訊 - 影音聊天網 080視訊聊天室 日本美女肛交 美女工廠貼圖區 百分百貼圖區 亞洲成人電影情色網 台灣本土自拍貼圖網 麻辣貼圖情色網 好色客成人圖片貼圖區 711成人AV貼圖區 台灣美女貼圖區 筱萱成人論壇 咪咪情色貼圖區 momokoko同學會視訊 kk272視訊 情色文學小站 成人情色貼圖區 嘟嘟成人網 嘟嘟情人色網 - 貼圖區 免費色情a片下載 台灣情色論壇 成人影片分享 免費視訊聊天區 微風 成人 論壇 kiss文學區 taiwankiss文學區