நவம்பர் 2006ல் உண்டு களைத்திருந்த ஒரு மதிய வேளையில், நண்பர் ஒருவருடன் யாஹூவில் அளவளாவிக் கொண்டிருக்கும்போது, ஏதோ ஒரு திரை விமர்சனத்தை அனுப்பி வைத்தார். என்ன படம்னு மறந்து போச்சு. அந்த மாசம் வந்த ஏதோ ஒரு படம் அது.
படிச்சுட்டு, "nallaa ezhudharaanuva"ன்னு ஒரு மெசேஜ் விட்டிருந்தேன்.
கொஞ்ச நேரத்துக்குப்பால, 'ezhudhanadhu naandhaan"ன்னு வந்துச்சு.
"adengappaa, pinnitteengale"ன்னேன்.
"thanks"ன்னாரு.
'tamil typing ellaam theriyumaa?'ன்னேன்.
'adhellaam ippa romba easy. search 4 ekalappai'ன்னாரு.
ekalappai தேடினா, தமிழ்மணம், தேன்கூடு, எக்ஸட்ரா எக்ஸட்ரா, கண்ணில் பட்டது.
நானும் ஒரு பதிவத் தொடங்கி, (நண்பனுக்குக் கூட தெரியாமல்) பதிவராயிட்டேன்.
எல்லாரும் என்னென்னமோ எழுதறாங்க. நம்ம டமில் பொலமை நெம்பக் கம்மி, அதனால, சர்வே எடுக்கறேன் பேர்வழின்னு, கட்டம் கட்டி, கடையத் தொறந்து வச்சேன்.
அதற்கப்பால நடந்ததெல்லாம், ஹிஸ்டரி. ;)
பதிவெழுத ஆரம்பித்த போது, ஆக்கியவன் அள்ள அளப்பவன்னு tag-line வச்சு, மங்களகரமா பொட்டி தட்டிட்டு இருந்தேன்.
நான், ரிலீஜியஸ் கிடையாது. ஆனா, ஓரளவுக்கு, கடவுள் ஈடுபாடு இருந்தது.
மாசத்துக்கு ஒரு தபாவாவது கோயிலுக்குப் போறதுண்டு.
ஆனா, சமீபத்தில் சில பல மாற்றம் உள்ளுக்குள்ள தெரியுது.
எல்லாம் மாயைன்னு ஒரு நிலை.
ஆனா, முற்றிலும், கடவுளைத் துறந்த நிலையும் இல்லை.
அட்லீஸ்ட், சாமியார்களையும், கோயில்களையும் துறந்த நிலைக்கு வந்துட்டேன்.
கடவுள் மீது பற்று இருக்கத்தான் செய்யுது.
அதை பல சமயங்களில் உணரவும் செய்திருக்கிறேன். சமீபத்தில், 15000 அடிக்கு மேலிருந்து ப்ளேனிலிருந்து குதித்த சில நொடிகளுக்கு முன், உள்ளூர, ஒரு ஸைலண்ட் கும்பிடு போட்டது நினைவுக்கு வருகிறது. இப்படி, 'பெரிய' கஷ்டங்கள் வரும்போதும், வேர வழியே இல்லாத கணங்களிலும், கடவுள் உள்ளிருந்து, நான் இருக்கேன் கலங்காதேன்னு சொல்ற மாதிரி ஒரு பீலிங் வரத்தான் செய்கிறது.
இந்த மாதிரி, தத்துனூண்டு பற்று இருக்கரதும் நல்லது தானே?
ஒண்ணுமே இல்லன்னா, மரக்கட்டை ஆயிட மாட்டோம்?
கடவுள்னு ஒருத்தர் இருக்காரோ இல்லியோ, நமக்கு மேல் ஒரு மகா சக்தி ஒண்ணு கண்டிப்பா இருக்கு. Men in Black படத்தில் கடைசியில் பெயர் போடும் போது, ஒரு அருமையான கிராஃபிக்ஸ் இதை உணர்த்தும்.
கேமரா கீழிருந்து சர்ர்ர்ர்ர்னு மேலப் போய், பூமிக்கு மேல போய், கோளங்களுக்கு மேலப் போய், நட்சந்திரங்களுக்கு மேலப் போய், பல காலக்ஸிகளுக்கு மேல போயிக்கிட்டே இருக்கும்.
அப்பாலிக்கா பாத்தா, ஒரு பெரிய ஏலியன் ஜந்து, பலப் பல காலக்ஸிகளை, கோலிகள் மாதிரி, இங்கேருந்து அங்க, அங்கேருந்து இங்கன்னு அடிச்சு விளையாடிக்கிட்டு ஒரு பெரிய பைல ஒவ்வொண்ணா எடுத்து போட்டுக்கிட்டு இருக்கும். (பாக்காதவங்க, must see)
ஏலியனோ, சிவனோ, காளியோ, பரமபிதாவோ, அல்லாஹ் வோ, ஏதோ ஒண்ணு, நம்ம எல்லாத்தையும் ஆட்டிப் படச்சுக்கிட்டுத்தான் இருக்கு.
இதில் பல விஷயங்கள் இன்னும், பெத்த பெத்த மேதாவிகளுக்கே புரியாத புதிராதான் இருக்கு.
உதாரணத்துக்கு, இயற்கையில் பரவலாய் இருக்கும் fibonacci seriesன் தாக்கம்.
சமீபத்தில் ஸ்டாக் மார்க்கெட்டில் ஜூதாடலாம்னு, சில புத்தகங்கள் படிக்க ஆரம்பித்திருந்தேன். ஸ்டாக் மார்க்கெட்டில் வாங்கி/விற்கும் பங்குகளின் விலையின் ஏற்ற இறக்கத்திலும் கூட, இந்த fibonacci ratioவின் தாக்கம் இருக்கு. நமக்குத் தெரியாமலேயே, நம் ஒட்டு மொத்த நடவடிக்கைகளும், ஏதோ ஒரு ஏற்ற இறக்க வரையரைக்குள் கட்டுப் படுது.
இந்த 'சக்தி'யெல்லாம் ஒரு பக்கம் திகைப்பை தந்தாலும், முன்னிருந்த, 'பய பக்தி' காணாம போயிடுச்சு. இது, ஒவ்வொரு வருஷமும் கடந்து செல்லும்போது வரும், 'பக்குவமா', இல்ல, ஓரளவுக்கு வசதி வாய்ப்புகள் வந்து, கவலைகள் கலைந்ததும் வரும், 'திமிரா'ன்னு புரியல்ல.
எது எப்படியோ, பதிவின் தலைப்புக்கு வரேன். லெஸ் டென்ஷன் :)
இப்படி யோசிச்சுக்கினே இருக்கும்போது, சமீபத்தில் singainathan கிட்டயிருந்து ஒரு பின்னூட்டம்,
"
ரொம்ப நாளா சொல்லனும்னு (நெனச்சிருந்தேன்)
அழிப்பவன் அல்ல அளப்பவன் என்பதே பொருத்தமானது இல்லையா ?
அன்புடன்
சிங்கை நாதன்
"
ஆக்கியவனுக்கு பதிலா அழிப்பவன்.
ஹ்ம். யோசிச்சுப் பாத்தா, இது நியாயமாவே பட்டுது.
ஒரு விதத்தில், கடவுள் நம்பிக்கையை முழுசா விட்டுட்ட மாதிரியும் காட்டல.
இன்னொரு பக்கம், ஊரில் நிகழும், கஷ்டநஷ்டங்களை பரைசாற்றும் விதமாவும் இருக்கு.
50%க்கு மேல் பரம ஏழையாய் நம் மக்கள்...
நம்மைச் சுற்றிலும், பல இடங்களில், இனப் படுகொலைகள்...
ஏழைகள் மேலும் ஏழைகளாய்...
நல்லவர்களுக்கு தொடர் கஷ்டங்கள்...
எக்ஸட்ரா... எக்ஸட்ரா...
பில்டப்பு கொஞ்சம் ஓவரா ஆகர மாதிரி தெரியுது. அதனால, இத்தோட அடக்கி வாசிச்சுக்கறேன்.
அதாவது, பொது ஜனங்களே, எமது தளம், இன்று முதல்,
"சர்வேசன் - அழிப்பவன் அல்ல அளப்பவன்" என்ற தலைப்புடன் வலம் வரும்.
எமது கொள்கையாக,
"என்றும் எங்கும் சந்தோஷம் கொண்டிருக்கச் செய்வோம்..." என்பதும் பரை சாற்றப்படும்.
நோட் த பாயிண்ட் - "செய்வேன்"னு சொல்லல. "செய்வோம்"னு சொல்லியிருக்கேன்.
என்னால் முடிந்தவரையில் நான் பதிவு வழியாகவும் வாழ்வியல் வழியாகவும், உங்களால் முடிந்தவரையில் பின்னூட்டங்கள் வழியாகவும், உங்கள் வாழ்வியல் வழியாகவும்,
"என்றும் எங்கும் சந்தோஷம் கொண்டிருக்கச் செய்வோம்..."
சந்தோஷத்தை பரைசாற்ற, கலரும் மாற்றப்பட்டது. டெம்ப்ளேட்டும் மாற்றப் படலாம்.
SO GOD, GIVE US STRENGTH!
Amen!