ஆட்டையில் பெயர் கொடுக்காமலும், சில பேர் பின்னிட்டு இருக்காங்க. போட்டி முடிவு தேதிக்குள் எந்த கதை, 'நச்சோ நச்'னு கண்டுபிடிச்சு, அந்த கதைய போட்டிக்கு அனுப்புவாங்களாம்.
நீங்க முயற்சி பண்ணலியா?
பரிசு பணம், எவ்ளோ பேர் பங்கு பெறுகிறார்களோ, அந்த அளவு உயரும்னு சொல்லியிருந்தேன் (இப்போதைக்கு, $20ல நிக்குது. $25 வரை போக வாய்ப்பு உள்ளது. $100 பட்ஜெட். மீதமுள்ள $75, உதவும் கரங்களுக்கு அனுப்பி வைக்கப்படும்).
போட்டிக்கு பெயர் கொடுத்து, கதையை அனுப்ப வேண்டிய கடைசி தேதி - டிசம்பர் 23 2007 11:59 pm.
மற்ற விவரங்கள் இங்கே. இதுவரை வந்துள்ள கதைகளை படித்து விட்டு, கருத்த அள்ளி வீசுங்க. கதாசிரியர்களை உற்சாகப் படுத்துங்கோ.
நன்றி!
சரி, இப்ப, என் 'நச்' கதைக்கு வருவோம். இதுக்கு முன்னாடியே கேட்ட கதைன்னா, அடிக்க வராதீங்க. (இது போட்டிக்கல்ல ;) ).
சென்னைல பைலட் தியேட்டர் ஒரு காலத்துல ரொம்ப ப்ரபலம்.
அட்டகாசமான ஆங்கிலப் படங்கள் எல்லாம் வரிசையா போடுவாங்க.
Sound-effectsக்காகவே அங்க போய் எல்லாரும் படம் பாப்பாங்க.
Exorcistனு ஒரு பேய் படம் வந்தப்போ, தியேட்டர் நிர்வாகம் ஒரு போட்டி வச்சாங்களாம்.யார் வந்து, தனியா தியேட்டருக்குள்ள ஒக்காந்து, இந்த படத்தை முழுசா பாத்துட்டு வெளீல வராங்களோ, அவங்களுக்கு 10,000 பரிசுன்னாங்களாம்.
விஷயத்த கேள்விப்பட்ட பலரும், தியேட்டருக்கு வந்து, படம் பாக்க முயற்சி பண்ணாங்களாம்.
பாதி படம் தாண்டரதுக்கு முன்னாலேயே, பயத்துல அலரி அடிச்சுக்கிட்டு ஓடி வந்துட்டாங்களாம்.
படம் பயங்கரமான திகில் படம். கும்பலா பாக்கவே வயத்தக் கலக்கும். தனியா பாக்க யாரால முடியும்?
பத்து நாள் இப்படியே போச்சாம்.
பதினோராவது நாள் பாஸ்கர்னு ஒருத்தர் வந்தாராம்.
'ஐயா நான் தனியா பாக்கறேங்க'ன்னு உள்ள போனாராம்.
அட, இவரு எங்க முழுசா பாக்கப் போறாரு, மத்தவங்க மாதிரியே ஓடி வரப் போறாருன்னு எல்லாரும் நெனச்சாங்களாம்.
ஆனா, 10 நிமிஷம் ஆச்சு, அரை மணி நேரமாச்சு, ஒரு மணி நேரமாச்சு, பாஸ்கர் மத்தவங்க மாதிரி அலரி அடிச்சுட்டு ஓடி வரல.
படம் முடிஞ்சாச்சு.
வெற்றிகரமா பாஸ்கர் பாத்த விஷயம் கேள்விப்பட்டு ஏகப்பட்ட கூட்டம்.
எல்லாரும் கைதட்டி விசிலடிக்க, பாஸ்கர் தியேட்டருக்கு வெளீல வரார்.
முகம், வெளுத்துப் போய், ப்ரமை பிடிச்ச மாதிரி இருக்காரு.
நெத்தியில் வியர்வை கொட்டுது.
மூச்சு இழுத்து இழுத்து விடறாரு.
வெறிச்சு பாத்த மாதிரி தியேட்டர விட்டு வெளீல வராரு.
தியேட்டர் முதலாளியும், பாஸ்கர் "நீ ஜெயிச்சிட்டப்பா"ன்னு அவர் கையில 10,000 ரூபாயை திணிக்கறாரு.
பாஸ்கர் இவங்க பேசிக்கரது எதையும் காதுல போட்டுக்காம நடந்து போயிக்கிட்டே இருக்காரு.
படத்தின் பாதிப்பு இன்னும் அவரை விட்டுப் போகல. ஒரு வித பயமும் கலக்கமும் அவர் கண்ணுல தெரியுது.
நடந்து பஸ்-ஸ்டேண்டுக்கு போயிட்டாரு. யாருகிட்டையும் பேசல.அந்த நேரம் பாத்து கரெண்ட்டு கட்டாயிடுச்சு.
கும்மிருட்டு.
பஸ்ஸும் வரல.
கொஞ்சம் தூரத்துல பாத்தா ஒரு பஸ்ஸு நிக்கரது தெரியுது.
ஆள் நடமாட்டம் இல்ல, கரெண்ட்டு இல்லாம, இருட்டு சூழ்ந்து இடமே பயங்கரமா இருந்தது.
பாஸ்கருக்கு பயம் ஜாஸ்தியாயிடுச்சு.
பஸ்ஸை நோக்கி ஓடறாரு. பஸ்ஸுக்குள்ள ஏறி ஒக்காந்துட்டாரு.
பஸ்ல, ட்ரைவரையும், கண்டெக்டரையும் காணும்.
வேற ஆளுங்களையும் காணும். காலியா இருந்தது.
சரி, இன்னும் நேரம் ஆகல போலயிருக்கு, வந்துடுவாங்கன்னு, பாஸ்கர் பயத்தோடயே ஒக்காந்துட்டு இருந்தாரு.
பயத்தில், கை கால் உதரல் மட்டும் நிக்கல.
சில்லுனு வெளியில் காத்து.
திடீர்னு பஸ், தானா நகர ஆரம்பித்தது.
பாஸ்கர் பயத்தில் உரைந்தே போனாரு. என்னடா நடக்குது, ட்ரைவரே இல்ல பஸ்ஸு வேர தானா நகருதேன்னு பயத்தின் உச்சத்துல, கை உதற ஆரம்பிச்சது. வேர்த்து கொட்டி, சட்டையெல்லாம் நனஞ்சுடுச்சு.
எழுந்து ஓடிடலாம்னு எழுந்துக்கப் பாத்தாரு.
சில்னு ஒரு கை, தோள் மேல விழுந்தது.
திடுக்கிட்டுப் போய் திரும்பிப் பார்த்தார்.
வெள்ளை சட்டையும், அடர்த்தியா மீசையும், குங்குமப் பொட்டும், தோளில் ஜோல்னா பையும் வச்சுக்கிட்டு ஒருத்தர் பயங்கரமா நின்னுக்கிட்டு இருந்தார்.
"யோவ் சோமாரி. பஸ்ஸு ப்ரேக்டௌன் ஆயிடுச்சுன்னு, நானும் ட்ரைவரும் சேந்துகிட்டு கஷ்டப்பட்டு தள்ளிக்கினு இருக்கோம். நீ சொகுசா வந்து குந்திக்கின. எழுந்து கீழ வந்து தள்ளுய்யா. வந்துட்டானுங்க. சாவு கிராக்கிங்க" என்று மட மட என்று திட்டினார் கண்டெக்டர்!
---- ----- ---- ----
ஹி ஹி!
'நச்'-னு ஒரு கதை எப்படி?
:)
பி.கு1: 'என்' 'நச்'னு ஒரு கதைன்னு போட்டிருக்கக் கூடாது. ஏன்னா இது, 'சபைல' கேட்ட கதை/ஜோக்கு ;)
பி.கு2: அட, நான் 'எழுத்துப்பணி' தொடங்கி ஒரு வருஷம் ஓடிப் போயிடுச்சு. அடேங்கப்பா. வயசாவுது! :)
